Niet enkel voor zon- en feestdagen

Klik op een van de bezienswaardigheden voor nadere informatie:

• Stads- en marktkerk St. Martinus
• Hoek
• Passages en voetgangerszone
• Niederort
• Cultuurcentrum GBS en kunsttoren

De stads- en marktkerk St. Martinus geldt als een stichting van de heilige Liudger, de bisschop van Munster die door Karel de Grote werd belast met de kerstening van het Munsterland. Het eerste stenen kerkgebouw werd opgericht in de 12e eeuw. Uit die tijd stammen gedeelten van de machtige vestingtoren. Het kerkschip werd gebouwd in de 15e eeuw en uitgebreid in de 19e eeuw. Op de zuidelijke kerkmuur ziet men een zonnewijzer uit 1616. Een bezienswaardigheid in de kerk is de kruizigingsgroep van de beeldhouwer Philipp Gröninger uit Munster (1722). In het gewelf van het linker zijschip werden in 1964 middeleeuwse rankversieringen blootgelegd.

Terug naar het overzicht

In het stadsbeeld van Greven ziet men nog veel van de ontwikkelingsgeschiedenis van de oude marktstad. De Hoek is het oudste bewaard gebleven stadsdeel van Greven. De Hoek ontstond in de 17e eeuw als nieuwe uitbreiding van de nederzetting in een natuurlijk gegroeide, dus niet geplande vorm. In de Hoek leeft oud Greven voort, met typische boerenburgerhuizen, zoals men die ook nog ziet langs de Marktstraße (bijvoorbeeld Pizzeria Gallo d'Oro). De eerste "echte" burgers kwamen pas met de industrialisering naar Greven. Vandaar een ander huistype: de industrievilla. Voorbeelden hiervan langs de Marktstraße: de villa’s Biederlack, Schründer, Kalbhen. Daarentegen ontbreken hier de zogenaamde patriciërshuizen, die men bijvoorbeeld wel in Munster vindt.

Terug naar het overzicht

In de Alte Münsterstraße, tegenover de VVV, werd in 1986 de bron met Emsplatbood ingewijd. Het scheepsmodel herinnert aan de rivierscheepvaart op de Eems in vroeger tijden. Deze geschiedde van Greven tot aan de Noordzeekust. De bloeitijd situeerde zich in de 16e en 17e eeuw. Met de aanleg van de spoorlijn in 1855 kwam hier definitief een einde aan.

De passages en de voetgangerszone (Alte Münsterstraße, Marktstraße) ontstonden halverwege de jaren 70 in het kader van de sanering van de stadskern. De nieuwbouw werd in vorm en afmetingen aangepast aan het oude decor. Opmerkelijk zijn de vele interessante gevel- en voorgeveldetails in de voetgangerszone en de Martinistraße. In 1993 werd op het marktplein de marktbron ingewijd, die met kunstzinnige figuren een mannendoopsel uitbeeldt. Langs de hervormde kerk komt men via het plein Wilhelmplatz in het Niederort. Het plein Wilhelmplatz dankt zijn naam aan een keizerlijke bandenpech, waarvan keizer Wilhelm II in 1907 op doorreis hier het slachtoffer werd.

Terug naar het overzicht

De naam Niederort is afgeleid van het woord "Nierodde", wat zoveel betekent als “nieuwe ontginning” en erop wijst dat deze plek pas relatief laat werd bewoond. De naam heeft dus niets te maken met het lager gelegen terrein tegenover de Marktstraße. De bewoning van het Niederort was verbonden aan het herleven van de rivierscheepvaart in 1582. Hier, op het zuidelijk eindpunt van de scheepvaart op de Eems, vestigden zich timmerlieden, ambachtslui en handelaars. Nu is het Niederort dikwijls het trefpunt voor live events.

Terug naar het overzicht

De nabijheid van de rivier werd ook gezocht door de eerste textielbedrijven in Greven, bijvoorbeeld het oudste, de Grevener Baumwollspinnerei (GBS) (katoenspinnerij) die zich hier in 1855 vestigde en in 1993 haar deuren sloot. De Grevener Baumwollspinnerei is nu een centrum voor cultuur en vorming (zie informatie in de rubriek Cultuur). Het centrum lokt talrijke kunstenaars wegens de unieke ambiance in het Ballenlager en de intieme sfeer in de cultuursmidse in het culturele hart van Greven.

Opmerkelijk zijn ook de tentoonstellingen in de kunsttoren aan de Kirchstraße, waar de kunstvereniging haar ongewoon domicilie heeft gevonden.

Terug naar het overzicht